Ravioli met walnoot en pecorino
Pasta:
- 300 gram pastabloem
- 3 eieren
- snuf zout
- scheut olijfolie
Vulling:
- 100 gram pecorino
- 50 gram walnoten
- slagroom
- zout en peper
Salieboter:
- 5 blaadjes salie
- 50 gram roomboter
Extra:
- Parmezaanse kaas
Maak eerst de pasta. Doe de bloem in een kom, breek in een kuiltje in de bloem de drie eieren.
Doe zout en olijfolie erbij en kneed er een mooi, stevig deeg van. Als het te droog is, kun je nog wat extra olijfolie toevoegen. Let op: kneden kost zeker 10 minuten en ergens halverwege word je wanhopig omdat het niet lukt en blijft kruimelen. Gewoon doorkneden! Geen paniek!
Doe het deeg in plastic folie en leg een half uurtje in de koelkast. In die tussentijd kun je mooi de vulling maken.
Hak de walnoten grof. Rasp de pecorino ook grof. Roer door elkaar met wat zout en peper en doe er een scheutje (of twee) slagroom bij om er een mooie prutje van te maken. Niet te nat, dan loopt het straks uit je ravioli!
Rol nu de pasta uit in de pastamachine en snij er rondjes (vierkantjes, hartjes, sterretjes) uit. Ik gebruik een steekring maar je kunt ook een koekjesvorm gebruiken of gewoon met een mes lapjes deeg snijden.
Verdeel de vulling over de pastarondjes en plak ze dicht met een piepklein beetje water. Leg ze op een bebloemd oppervlak en strooi er ook bloem overheen, anders plakken ze aan elkaar.
Maak snel de salieboter op een hele luie manier: doe salieblaadjes en roomboter in een kommetje, verhit in de magnetron tot de boter is gesmolten. Voeg een beetje zeezout en peper toe als je dat lekker vindt. Als de boter lekker ruikt (naar salie) is ‘ie goed.
Kook de ravioli in bruisend water, waar je een goeie theelepel zout aan hebt toegevoegd, in vijf minuten gaar.
Schep op, giet er wat salieboter overheen. Maak van de Parmezaanse kaas krullen en leg die ook op het bordje (een beetje extra pecorino erboven raspen kan natuurlijk ook).
Video: kijk naar de kookvideo die mijn zus en ik hebben gemaakt van dit recept – en laat ons weten wat je ervan vindt!
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 
Hallo Sabine, ik vond je filmpje enig om te zien, lekker snel allemaal.
Ga zo door heel leuk!
Ik ga het ook maken.
groeten
Ria Epskamp
Leuk en duidelijk filmpje. Ging het maar echt zo snel en makkelijk. Ik kan zien dat je het vaker hebt gedaan.
groeten, Caroline
Kon ik maar alvast een hapje proeven… ik ga het zeker maken wat je hier van m’n verjaardagskadootje hebt gemaakt 🙂
Oja …Mag ik je receptje op het GKB zetten? Tuurlijk met credentials en een vermelding van je site en la Vialla ….
Geweldige uitleg, Sabina! Helemaal met zo’n filmpje erbij. Chapeau. Het ziet er ook heerlijk uit. Misschien vind je het leuk om links naar elkaars blogs te plaatsen? Mijn stek is http://eetplezier.blogspot.com. Ik hoor er wel van. Succes!
Dat ziet er heel professioneel uit ! Niet alleen het recept, maar ook het filmpje. Je krijgt direct zin om je pastamachine weer eens uit de kast te halen. Ben je er lang mee bezig geweest?
Liefs Jolande
Ik denk een uur, misschien iets langer. Echt zo’n werkje voor een regenachtige middag. Muziek aan, schort om, keuken in.
Beste Sabine ,
Ben altijd weer blij verbaast wanneer zie dat mensen veel tijd steken om anderen wat te leren, geweldig.
Heb een aantal keren een poging gedaan ravioli te maken, helaas, een ramp!!!
Gaan open tijdens koken, zijn na een uurtje rusten te slap om beet te pakken en scheuren, noem maar op.
Vraag 1: Alleen tarwe bloem of een menging van tarwebloem en semoule?
Vraag 2: Draai het deeg tot de dunste stand op de machine of mag het wat
dikker?
Vraag3: Hoe nat of droog mag je vulling zijn?
Ik hoop op een reactie, alvast bedankt en nog een prettige dag!
Ps. straks dan maar weer verse tagiatelli, ook niet erg!
Wat een narigheid, mislukte ravioli!
Antwoord 1: ik gebruik alleen Italiaanse pastabloem, die is wat harder en korreliger dan gewone witte tarwebloem. De pasta wordt steviger. Zit in blauwe zakken. Half Italiaans, half Nederlands kan ook.
Antwoord 2: ik doe het liefst de een-na-dunste stand, maar de dunste zou ook moeten lukken.
Antwoord 3: de vulling is zo dik en kneedbaar als kleuterklei, dus zeker niet te waterig. Maar dat zou niet uit moeten maken. Als je denkt dat de vulling erg vloeibaar is, zou ik de pasta niet te dun uitrollen, verkleint de kans op scheuren enzo.
Kom anders een keer eten, maken we die ravioli samen!
Groetjes,
Sabina