Hou je bij één basisrecept, was de tip van broodbakleraar Eef tijdens de cursus van Cuisine Française, totdat je dat helemaal onder de knie hebt….
Jonge brandnetels heb je nodig om deze soep uit ‘I Love New York’ te maken. Die groeien vooral in het voorjaar, maar ook de rest…
Een traditionele Franse soep, die gek genoeg voor het eerst werd gemaakt in het Amerikaanse hotel Carlton door een Franse chef met heimwee. Hij dacht met weemoed aan de koele preisoep die zijn moeder vroeger voor hem maakte op warme dagen. Om dezelfde nostalgische redenen noemde hij de soep naar zijn geboorteplaats Vichy.
De tranen biggelen over mijn wangen. Emotioneel typje? Bij het snijden van tien rode uien houdt zelfs de stoerste bikkel het niet droog.
Gepofte aardappels zijn heel lekker bij de barbecue! Maar zo’n dampende warme aardappel, met een flinke klodder saus of kruidenboter erin, is ook ultiem comfortfood, of niet soms?
Dertig graden, weinig schaduw, het lijkt wel Spanje. Tapas lijken me lekker bij dit zomerse weer. Lekker makkelijk, dus ik maak ’s ochtends al een tortilla, vanmiddag klop ik aioli en dat zetten we, met een schaal olijven en wat stokbrood, op tafel. Moet wel de zon blijven schijnen vandaag…
‘Je kunt ons koken en je kunt ons bakken, je kunt ons poffen en je kunt ons prakken, maar het kan ook anders, met Aardappel Anders,’ zingen die stuiterende aardappelen in de reclame. Het kan zeker anders, maar dat hoeft niet met die vieze braakselsaus uit een potje. Aardappel met een klap op z’n kop is net zo makkelijk en het is heel therapeutisch om die piepers een flinke dreun te geven met een zware koekenpan.
In een klein restaurantje in Milaan at ik voor het eerst gnocchi. Ik bestelde het omdat ik het woord zo leuk vond klinken. Ik kreeg een enorme schaal met blauwe kaassaus erover, zoals dit recept, en ik at totdat ik barstte. Verrukkelijk! Gnocchi moet met stevige smaken worden gecombineerd, want het wordt gauw flauw. Maar in combinatie met pittige blauwe kaas smaakt het heerlijk zacht, zalvend en (sorry voor het dramatische taalgebruik) troostrijk.
Mijn eerste kookboek was het Winnie The Pooh kookboek, gekregen van mijn Amerikaanse tante Citty. En deze soep was mijn favoriet. Inmiddels staan er een heleboel kookboeken te balanceren op de kast in de keuken, maar dit kookboek – ik gebruik het soms nog – is het allerbijzonderste.
Rode kool, dat had ik echt al honderd jaar niet gegeten. Die rare paarse kleur is wel heel opvallend en bijzonder. Rodekoolstamppot met appel is een beetje zoet, dus volgens mij vinden kinderen dit ook wel lekker.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 