Willekeurige gekken, stalkers, psychopaten, belastinginspecteurs en een enkele wraakzuchtige ex, die kan ik allemaal de baas, maar mijn haar maakt me krankzinnig. Mijn dwangbuis wordt gesloten, die grote gespen op de rug gaan rinkelend dicht, maar nog snel vertel ik je het hele verhaal.

Afspraken ho maar, mijn haar doet niet wat het belooft. Vanochtend in de spiegel zag ik na een draai met een elastiekje en een haarspeldje links en rechts een vrolijke knot opstaan. Dankzij de spiegel en een soepele rug bekeek ik mijn achterhoofd: prima, netjes in het midden en de dag kon beginnen.

Wat jammer dat ik na een paar uur toevallig langs een spiegel liep. Wat zag ik daar? Een volwassen vrouw met een keurige knot? Nee, een uit de boom gewaaide heks met takkenstro op haar verwarde hoofd. Wanneer is dit gebeurd? Wat ging er mis? Ik reed niet in een cabrio op de snelweg, ik rende niet door een wervelstorm, ik hing niet ondersteboven aan een klimrek. Wanneer besloot mijn haar zijn eigen gang te gaan? En dan te denken dat ik vanonder die idiote bos hooi zakelijke en professionele gesprekken had gevoerd! Grommend van ergernis knoopte ik het onbetrouwbare elastiekje opnieuw. Ik zou ze leren, die lokken!

Ik rijd niet in een cabrio op de snelweg, ik ren niet door een wervelstorm, ik hang niet ondersteboven aan een klimrek. Waarom zit mijn haar zo raar?

Mijn haar nam wraak. Vlak voordat ik naar bed ging, make-up weggepoetst, pyjama aan, kookboek op het nachtkastje, trok ik elastiekje en haarspeldjes los. Poetste slaperig mijn tanden en zie: een diva schuimbekte terug. Mijn haar zat perfect. Een slag, een krul, een filmster-uit-de-jaren-vijftig-achtige rol over het voorhoofd: ongelofelijk!

Nu wel, schreeuwde ik tegen de spiegel. Nu verdomme wel! De wraak van het nachthaar, heet dit fenomeen. Vlak voor je gaat slapen, zit je haar per-fect. En iedereen heeft het, behalve kale mannen. Van slaapgebrek word je krankzinnig, maar ik blijf vannacht wakker om mijn haar niet te verstoren. De vrouw die morgenochtend over de markt loopt met een puntgaaf kapsel, dat ben ik. Wallen tot de enkels, maar prachtige slag in mijn haar.

Wat eet ze erbij?

Krankzinnige chocoladebrokken – je maakt ze in een handomdraai en je kunt er de lange, lange nacht mee doorkauwen.