Ja, maar vrouwen kunnen multitasken, wordt er dan gezegd.

Het is een magisch talent, dat me in staat stelt met de ene hand een belastingformulier in te vullen, met de andere hand de vaatwasser leeg te stapelen en ondertussen met een wegglijdende mobiel tussen schouder en oor even te bellen met m’n moeder. Met mijn linkervoet dweil ik een oeps-ongelukje-sorry-plas melk op, ik wimpel de aanbellende eierboer aan de voordeur af, door een dreigende wenkbrauw haalt de kat zijn nagels uit de stoel en met de tenen van mijn rechtervoet tik ik dit stukje. Want vandaag moet van alles gebeuren, allemaal tegelijk.

En met de tenen van mijn rechtervoet tik ik dit stukje. Want alles moet allemaal tegelijk.

Zo relaxt als we het weekend doorkabbelen, zo stormachtig kan het op maandag zijn: er moet worden gemaild, gesopt, betaald, getankt, vergaderd, geluisterd, getoetst en gelezen. En dan ook nog de kattenbak (vol), de koelkast (leeg) en de bankpas (kwijt). En er moet worden gekookt. Voor iedereen, het liefst snel. Wist je al dat mijn vriendin vanavond blijft eten? En dat volleybal om half negen begint? Ik adem uit en zet de rijst vast op.

Oja, vrouwen kunnen ook niet multitasken.

Wat eten ze?

Jambalaya, een pittig rijstgerecht met groente, worst en ham. Staat in een half uurtje op tafel en iedereen lust het – bovendien goed op te warmen voor eters die later aanschuiven vanwege hun druk, druk, drukke leven.