Die bak met pitloze druiven staat al een paar dagen op het aanrecht een ongezond schuldgevoel te verspreiden: ik neem liever een dropje, chocola of een homp kaas dan een paar gezonde druiven. Voordat de fruitvliegjes dit schuldgevoel definitief maken, en er geen andere uitweg is dan de groene bak en een extra rotgevoel over verspilling enzo, kom ik een recept tegen van een druivenbrood. Opgelost!

Recept zoet druivenbrood met kardemom en rozemarijn

• 8 gram gedroogde gist (verse gist: 16 gram)
• 2 eetlepels suiker
• 400 gram bloem
• 100 gram suiker
• 10 gram zout
• 2 theelepels gemalen kardamom
• een bakje pitloze druiven, afgespoeld
• weer 2 eetlepels suiker
• paar takjes rozemarijn

Los 2 eetlepels suiker op in wat lekker warm water (niet te heet, daar houdt gist niet van) en doe de gist erbij. Laat dat tien minuten staan, totdat de gist gaat schuimen.

Roer suiker, bloem, zout en kardemom door elkaar. Maak een kuiltje, doe daar het gistprutje in. Voeg nog een kommetje water toe en kneed het tot een zacht en soepel deeg. Ik laat dat over aan de keukenmachine, maar met de hand lukt dat ook. Reken erop dat je tien minuten aan het kneden bent. Als het deeg te plakkerig is, voeg je wat extra bloem toe. Blijft het te stevig, dan kun je wat vocht toevoegen. Het moet ongeveer zo plakkerig zijn als post it memo’s.

Maak een bol van het deeg. Doe dat in een ingevette kom (paar druppeltjes olie) en dek die kom af met folie. Zet op een warme plek, op de verwarming of in de zon, en laat twee uur rijzen.

Stomp de lucht uit het deeg, kneed het nog even door. Duw het plat op een ovenplaat, waar je eerst een stuk (nat) bakpapier op hebt gelegd. Kieper de druiven op het deeg, verdeel en druk ze er een beetje in.

Hak de rozemarijn-naaldjes fijn, meng ze met een beetje suiker. Strooi dat over het deeg heen.

Dek af met een stuk plasticfolie. Zet weg en laat nog een half uurtje bijkomen van alles.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Schuif het brood in de oven, bak het in ongeveer 25 minuten goudbruin en gaar.

Het recept stond in de Volkskrant, het was van Yvette van Boven. Maar ik heb het niet uitgeknipt of bewaard, dus ik moest zelf maar wat rommelen.

Pitloze druiven zijn natuurlijk een beetje raar. Heb je gewone druiven, dan moet je even met een mesje die druiven halveren en de pitjes eruit wippen.  Ik had een soort donkerrode druiven, tussen blauw en wit in, maar ik kan me niet voorstellen dat het met witte druiven of met echte blauwe druiven niet net zo lekker smaakt.