Granaatappelijs

  • 500 ml granaatappelsap (bijvoorbeeld: Pom)
  • 2 eetlepels honing
  • 1 eiwit
  • handje pistachenootjes
  • 1 eetlepel bruine basterdsuiker

Doe een glas granaatappelsap in een steelpannetje. Doe daar twee flinke lepels honing bij en verwarm. Roer totdat de honing is opgelost in het sap.

Giet het gezoete sap in een kom, doe de rest van het granaatappelsap erbij en zet het koel weg. Het moet echt steenkoud worden (maar niet bevriezen), dus een paar uur in de vriezer is minimaal.

Klop het eiwit schuimig. Giet beetje bij beetje het granaatappelsap erbij.

Draai van het eiwit-granaatappelschuim in 20 minuten luchtig, stevig ijs in de ijsmachine. Heb je geen ijsmachine, doe dan het sap-eiwitmengsel in een plastic bakje en doe dat in de vriezer. Roer het elk half uur door met een vork. Je krijgt dan een wat grover ijs, dat granita wordt genoemd.

Pel de pistachenootjes. Zijn het zoute nootjes? Doe ze dan in een schaaltje en giet er kokend water overheen. Laat dat afkoelen. Spoel ze af en verwijder de velletjes die om de granaatappels zitten.

Hak de nootjes grof en meng ze met de bruine suiker. Verhit in een pannetje tot de nootjes knapperig zijn en de suiker een beetje stroperig begint te worden.

Schep het ijs in schaaltjes. Strooi het knapperige pistache-suikermengsel er overheen.

In een schattig klein koelboxje werd een fles Pom granaatappelsap bezorgd. Wat een leuke fles! En wat een leuke verrassing! En omdat het opeens lente leek buiten, kreeg ik zin om er ijs van te maken. En dan – met een warm vest aan, dat wel, want zo warm is de zon nog niet – buiten in de tuin opeten.

Muziek: You can not hold back spring van Tom Waits. Die kan wel een slokje gezond granaatappelsap gebruiken, want hij klinkt weer niet al te vrolijk.