Al het eten dat we (nouja, Simone maakt foto’s en ik kook het eten) fotograferen voor het Bazaar Kookboek, moeten we toch even proeven. Pas nadat de foto is gemaakt, meestal – maar deze keer zag het er té lekker uit. Straks in het kookboek dus: de foto van het aardbeien-muntijs waar één hapje van is geproefd.
Ik ben jarig in de zomer, logisch dat ik dus altijd aardbeientaart eet op mijn verjaardag! Vroeger maakte mijn moeder een aardbeienkwarktaart voor alle visite (dank u wel dr. Oetker), maar nu ben ik officieel oud en wijs genoeg om in elk geval dat gedeelte van mijn leven zelf te regelen. Een beetje geleend recept, want de citroenvla is van Eli’s citroentaart. Ehm… er is geen kruimel meer over voor de volgende dag.
Aardbeien in februari? Jahoor, in Amerika kan dat. Ze komen uit Mexico en ze zijn twee keer zo groot als onze zomerse aardbeitjes. En omdat het al zo lang grijs en koud en winters is, hadden we best trek in zoiets vrolijks. Je kunt het recept ook goed maken met fruit uit de vriezer of met zacht fruit wat je nu toevallig wel kunt kopen, zoals kaki.
De Australische ambassadeur ging voor een culinair tijdschrift zijn favoriete recept prijsgeven. Samen met vriendin Monique stond ik dus in de keuken van zijn enorme huis om, samen met zijn (Nieuw-Zeelandse) vriend dit gerechtje te maken. En die twee maar kibbelen waar pavlova het eerst werd gemaakt: Australië of Nieuw-Zeeland.
Aardbeienijs is niet moeilijk te maken – als je een ijsmachine hebt. Heb je die niet? Kijk even op marktplaats, er zijn zat mensen die ooit zo’n ding hebben gekocht, twee keer ijs hebben gemaakt en hem daarna nooit meer aanraakten.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 