Elke keer hoop ik dat mijn pompoen klokslag twaalf uur verandert in een prachtige koets, die me naar het bal brengt waar ik tot het ochtendgloren in mijn Sissi-jurk kan dansen met een adembenemend knappe prins. Gebeurt dat niet, dan kun je van pompoen ook een salade maken.
Butternutboter, butternutsoep, butternutpasta, butternutsalade: in Zuid-Afrika kreeg ik er niet genoeg van. Ik had die rare pompoenen in Nederland nog nooit gezien, maar gelukkig kwam ik ze na terugkomst bij de natuurwinkel tegen. De salade is warm en koud tegelijk, omdat de butternut zo uit de oven komt en de amandeltjes even worden geroosterd voordat ze over de sla gaan. Een prima maaltijdsalade wat mij betreft!
In een klein restaurantje in Milaan at ik voor het eerst gnocchi. Ik bestelde het omdat ik het woord zo leuk vond klinken. Ik kreeg een enorme schaal met blauwe kaassaus erover, zoals dit recept, en ik at totdat ik barstte. Verrukkelijk! Gnocchi moet met stevige smaken worden gecombineerd, want het wordt gauw flauw. Maar in combinatie met pittige blauwe kaas smaakt het heerlijk zacht, zalvend en (sorry voor het dramatische taalgebruik) troostrijk.
Een frittata is gewoon een Italiaanse omelet. Het is eigenlijk een lunchgerecht, maar je kunt het ook makkelijk als avondeten eten.
Heremetijd wat een werk. Ik had deze pasta gegeten bij Kobalt, toen ik uit eten was met Bas, Maron en Veronique. Lekker, dus die wilde ik zelf ook maken. Een hoop gepruts in de keuken, maar daar hou ik wel van.
Deze salade heb ik gegeten bij Bah Bah Blacksheep, een restaurantje in Riebeeck-Kasteel in Zuid-Afrika. Zo lekker! Perfect in de vijgentijd, maar met gedroogde vijgen smaakt het ook heel goed.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 