Vanaf Hoorn is het ongeveer dertig kilometer rijden: de beschermde plaats van herkomst van de felbegeerde Opperdoezertjes. Het zijn kleine, ronde aardappeltjes en ze worden enorm gehypet door marketing en topchefs enzo. Geen probleem: ze zijn lekker! Maar als je geen Opperdoezers kunt krijgen, is deze aardappelsalade vast ook heel lekker met ordinaire krieltjes of een restje kruimige piepertjes van gisteren.

Recept aardappelsalade van Opperdoezers

• 1 kilo Opperdoezers
• 200 gram spek (katenspek zegt Onno, ik deed ontbijtspek)
• 2 uien
• 2 tenen knoflook
• 2 lente-uitjes
• 1 eetlepel kappertjes
• 2 eetlepels kappertjesvocht
• 4 eetlepels crème fraiche
• 4 eetlepels mayonaise
• 1 eetlepel gladde mosterd (ik had nog truffelmosterd, verwennerij!)
• 4 eetlepels fijngesneden bieslook
• eventueel: zout en peper

Boen de Opperdoezers schoon, kook ze in ruim water in 20 minuten gaar. Giet ze af en laat ze een beetje afkoelen. Daarna kun je de schilletjes makkelijk van de aardappels afpulken. Snij daarna de aardappels in blokjes.

Bak de spekjes op laag vuur een paar minuten tot ze beginnen te zweten. Doe daarna de kleingesneden uien en de fijngehakte knoflook toe. Laat dat ook nog een paar minuten gaan.

Roer de ringetjes lente-ui, de kappertjes, kappertjesvocht, crème fraiche, mayonaise, mosterd en bieslook door elkaar. Schep daarna alles door elkaar, liefst als de aardappelen nog lauw zijn. Proef of je nog peper en zout nodig vindt, ik vond ‘m zo precies goed.

Serveer de aardappelsalade meteen of laat de smaken nog even intrekken. Het is lekkerder om de salade niet steenkoud te eten, dus zet ‘m maar niet in de koelkast of haal hem daar op tijd weer uit.

Het recept vond ik op de foodblog van Marlies Batelaan en omdat dit een oorspronkelijk recept is van topchef Onno Kokmeijer, heb ik me stipt aan zijn voorschrift gehouden – nouja, behalve de dragon dan, want die groeit niet in mijn tuin. O ja, rode uien had ik ook niet op voorraad. En de katenspek werd gewoon ontbijtspek. Maar goed, zo gaat iedereen met recepten om, toch? Sorry, Onno…