Deze kerstdagen hoef ik zelf niet te koken, ik ben uitgenodigd. Het leek me leuk om iets mee te nemen voor de gastheer en gastvrouw. Waarom geen truffels? Eerst even oefenen natuurlijk, maar ze zijn goed gelukt. Niet ingewikkeld en het lijkt me leuk om te variëren met de smaken van de truffels: kaneel erdoor bijvoorbeeld, of knapperige nootjes door de vulling. Misschien zijn anijszaadjes leuk als je ze van witte chocolade maakt. Ik zag ook recepten met chilipeper en zeezout, voor avontuurlijke types.
Knolselderij vind ik misschien de allerlekkerste groente die er is. Het ruikt zo lekker en de smaak is zacht en zelfs een beetje zoet. Het smaakt lekker bij wild en vlees, maar ook bij vis en wat mij betreft bij alles.
Tarte tatin is een klassieke Franse appeltaart, die ondersteboven gebakken wordt. Het idee komt van de zussen Tatin, die samen een hotel en restaurant runden in Noord-Frankrijk. Een van de zussen bakte appeltaart, maar toen ze de appels in de vorm stortte, zag ze dat ze in de haast het deeg voor de bodem was vergeten. Ze bakte de taart dan maar ondersteboven en het werd een groot succes. Je kunt de taart bakken met alle soorten fruit, dus ook peren of abrikozen kun je gebruiken. Ik maak ook een hartige tarte tatin met rode biet, kijk maar bij de hartige taarten.
Vriendin Susan kwam met het recept voor deze noten-carameltaart. Een perfect toetje voor een herfstig etentje, hoop ik. Morgen komen zes gasten. De taart was niet moeilijk om te maken. Wat wel lastig wordt: hoe blijven we eraf voordat de visite er is?
Het is een chique toetje, waarschijnlijk omdat het een Italiaanse naam heeft. Gelukkig stelt het, net als andere Italiaanse gerechten, niks voor als je het wilt maken. Eigenlijk moet je panna cotta maken met een vanillepeul (en dat is ook erg lekker) maar ik wilde eens wat anders en maakte ‘m met anijssmaak. De combinatie met pure chocolade – bedacht door Udo – is een succes. Maak de panna cotta niet te groot, want het is behoorlijk machtig. Gek hè, pure slagroom…
Een maïskolf afkluiven met een klontje smeltende roomboter is natuurlijk heerlijk, maar je probeert de rest van de avond onopvallend die velletjes tussen je kiezen uit te peuteren. Dat kan praktischer: maïssoep.
De Australische ambassadeur ging voor een culinair tijdschrift zijn favoriete recept prijsgeven. Samen met vriendin Monique stond ik dus in de keuken van zijn enorme huis om, samen met zijn (Nieuw-Zeelandse) vriend dit gerechtje te maken. En die twee maar kibbelen waar pavlova het eerst werd gemaakt: Australië of Nieuw-Zeeland.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 