Die ijsmachine staat er maar te staan, in het keukenkastje. Daar moet ik meer mee doen. Die yoghurt voor het toetje, kan ik die niet bevriezen?
Allebei groen en samen lekker. Volgens mij kun je hier oneindig mee variëren: met courgette en munt, courgette en doperwt, groene paprika en courgette… De slagroom geeft het een romig accent en het ziet er vrolijk uit, zo’n wit schuimlaagje.
Cheesecake… De eerste dagen in New York was ik geobsedeerd. De meest bizarre varianten: pepermunt-chocolade cheesecake, aardbeien cheesecake, mokka cheesecake… Maar de meest simpele is de lekkerste, cheesecake met wat citroen. Een laagje lemon curd op de bovenkant (goeie tip Anouka) maakt het helemaal af. Dankzij het kookboek van mijn tante Citty kan ik ze nu zelf maken, dat scheelt weer een vliegticket.
In een klein restaurantje in Milaan at ik voor het eerst gnocchi. Ik bestelde het omdat ik het woord zo leuk vond klinken. Ik kreeg een enorme schaal met blauwe kaassaus erover, zoals dit recept, en ik at totdat ik barstte. Verrukkelijk! Gnocchi moet met stevige smaken worden gecombineerd, want het wordt gauw flauw. Maar in combinatie met pittige blauwe kaas smaakt het heerlijk zacht, zalvend en (sorry voor het dramatische taalgebruik) troostrijk.
Ik ben niet echt een gadget-girl, maar toen ik bij Xenos een crème brûlée brander zag liggen, kon ik ‘m niet weerstaan. Zelf thuis mijn lievelingstoetje maken! Ik smokkel een beetje, want een echte chef gebruikt geen maizena om de vla dikker te maken, maar anders lukt het me gewoon niet. En de smaak is goed! De klassieke crème is natuurlijk met alleen vanille, maar met citroen wordt ‘ie wat frisser. Beter verteerbaar na een lange maaltijd. Probeer ook met sinaasappel (sap en een geraspt schilletje) of met koffie (beetje espresso door de slagroom roeren).
Aardbeien in februari? Jahoor, in Amerika kan dat. Ze komen uit Mexico en ze zijn twee keer zo groot als onze zomerse aardbeitjes. En omdat het al zo lang grijs en koud en winters is, hadden we best trek in zoiets vrolijks. Je kunt het recept ook goed maken met fruit uit de vriezer of met zacht fruit wat je nu toevallig wel kunt kopen, zoals kaki.
Alles moet je een keer proberen. Het resultaat: druppeltjes chocolade zitten op mijn handen, wangen, aan de binnenkant van de magnetron en de onderkant van de keukenkastjes (voorzichtig met stampen dus!). Maar de bonbons zijn erg lekker, dus ik zal niet mopperen.
Ik maak het nagerecht voor het kerstdiner bij mijn moeder. Wat? Het kookboek Specerijen heb ik nog niet zolang en ik blijf er maar in bladeren: zoveel recepten, zoveel mooie foto’s en het klinkt allemaal even lekker. Vandaar deze taart, met de verrassende combinatie van nootmuskaat, suiker en ei. Klinkt erg kersterig, toch?
Januari een sobere maand? Daar heb ik helemaal geen zin in. Bij dat leuke programma Masterchef van de BBC zag ik een man ravioli met krab maken. Ik kreeg er enorme trek van. Ik heb geen idee of deze ravioli lijkt op zijn recept, want ik heb maar wat geïmproviseerd met wat we toevallig in huis hadden – maar lekker is het wel.
Zo’n doordeweekse pasta. Het moet binnen 20 minuten op tafel staan, niet te moeilijk en wel graag vers en warm. Als je ’s avonds puf hebt, kun je de saus van tevoren maken. Hoef je na je werk alleen saus op te warmen, pasta koken, door elkaar roeren en pats op tafel. Eet smakelijk!
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 