Die Amarula-truffels van Yvonne aan het einde van een etentje zijn geweldig. En eigenlijk niet zo moeilijk te maken. Ik had geen Amarula in huis, maar wel Likor 43 en dat is ook heel lekker.
Pruimenseizoen! Overal te koop, kosten bijna niks en mensen met een pruimenboom worden zo langzamerhand wanhopig, wat moeten ze nu weer met die pruimen eten? Ze blijven niet lang goed, binnen de kortste keren is je fruitschaal overgenomen door fruitvliegjes.
Kun je samen koken, ook als de ene kok in Minneapolis woont en de andere in Koog aan de Zaan? Ja, dat kan, blijkt uit deze weblog-stukken. Tante in Minneapolis vertelt op haar weblog over lekkere scones, haar goede vriend Richard zet het recept op zijn weblog en ik bak ze zondagochtend samen met vriend en fantastische keukenhulp Mike, fotografeer ze en zet ze weer op mijn weblog. Totally postmodern!
Die saaie zandkoekjes die je met kinderen maakt, zijn wel leuk maar niet zo lekker. Het smaakt beter als je er een smaakje doorheen roert. Kaneel bijvoorbeeld, of gember (met een dikke snuf gemberpoeder) of anijs. Ook lekker om wat te proeven als je de koekjes aan het maken bent, want het deeg smaakt ook lekker!
Cantuccini zijn Italiaanse koekjes die je na het eten krijgt. Je moet ze in je koffie dopen of in een glaasje vin santo, zoete witte wijn. Udo nam een zak cantuccini mee uit… Zuid-Afrika en ze smaakten heerlijk. Toen ze op waren, wilde ik ze zelf maken. Dan kunnen we variëren: met hazelnoten, met rozijntjes erdoor, met chocolade of met kleine stukjes caramel. Je kunt ze lang beweren, in een koektrommeltje, maar dat hoeft natuurlijk niet…
Die ijsmachine staat er maar te staan, in het keukenkastje. Daar moet ik meer mee doen. Die yoghurt voor het toetje, kan ik die niet bevriezen?
Dit is door de duivel verzonnen, dat kan niet anders. Een duivel die het liefst wil dat al onze tanden en kiezen uit onze monden rotten en we als nijlpaarden naar de koelkast waggelen om nóg een beetje lemon curd te snoepen. Want zó lekker is dit misdadige spulletje. Wat is het? Broodbeleg, taartglazuur of middernachtelijke snack – dus eigenlijk alles wat God verboden heeft…
Vorig jaar Koninginnedag had ik cakejes gebakken om tijdens het verkopen van tuinplanten (met schoonzus Ellis) wat te eten te hebben. De plantenkopers wilden ook cakejes, dus onze schaal was gauw leeg. Dus besloot ik dit jaar flink wat te bakken en ze te verkopen. Het weer zat niet mee, maar we hebben ons geheime wapen ingezet (zie foto) en de verkoop schoot omhoog.
Ik merk dat ik niet altijd genoeg vers fruit eet. Zomaar een appel opeten, het komt er niet van als er een schaal chocoladepaaseitjes naast staat. Toetjes met vers fruit lossen dat op. Het werkt ook motiverend als zo’n mango me vanaf de fruitschaal al een tijdje beschuldigend ligt aan te kijken.
Cheesecake… De eerste dagen in New York was ik geobsedeerd. De meest bizarre varianten: pepermunt-chocolade cheesecake, aardbeien cheesecake, mokka cheesecake… Maar de meest simpele is de lekkerste, cheesecake met wat citroen. Een laagje lemon curd op de bovenkant (goeie tip Anouka) maakt het helemaal af. Dankzij het kookboek van mijn tante Citty kan ik ze nu zelf maken, dat scheelt weer een vliegticket.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 