Bij Elisabetta van Ziti Zitoni kregen we een lekker frisse citroentaart als toetje. Officieel heet ‘ie ‘crostata al limone’, maar in Koog aan de Zaan noemen we dat gewoon een citroentaart. Een beetje werk, maar wel een goed nagerecht want deze taart is niet zo machtig!
Soms hebben we geen zin om te koken, dan bakt Udo pannenkoeken. En gisteravond waren dat toevallig de allerlekkerste pannenkoeken ter wereld. Dat komt door het pannenkoekenmeel, dat ik kreeg van de molenaar van De Krijgsman in Oosterblokker. Wat de samenstelling van het meel precies is, wil hij niet verklappen: geheim recept. Je koopt het meel bij de molen of bij supermarkt Deen.
In een schattig klein koelboxje werd een fles Pom granaatappelsap bezorgd. Wat een leuke fles! En wat een leuke verrassing! En omdat het opeens lente leek buiten, kreeg ik zin om er ijs van te maken. En dan – met een warm vest, dat wel, want zo warm is de zon nog niet – buiten in de tuin opeten.
In al die kookwedstrijden op televisie maken amateurchefs dezelfde gerechten: iets met coquilles en als nagerecht chocolate fondant. Die coquilles worden rubberig en de fondant slaat door. Logisch, als je met een vreemde oven moet bakken, weet je nooit welke oventijd je moet aanhouden! Niet meer doen dus. Thuis kan wel, met dit recept en een paar keer proberen om die oventijd uit te mikken. Geen vervelende experimenten trouwens, als je alle misbaksels lekker zelf opeet.
Na een cateringopdracht met Yvonne Pater (book-a-cook) heb ik een beetje een mini-muffin-trauma. Niet omdat die muffins niet lekker waren, maar omdat het zoveel gepruts was om die kleine dingetjes te maken. En we moesten er honderd! De beste manier om zo’n traumatische ervaring te verwerken, is de ervaring te herhalen. Toen ik bij de Hema een mini-muffin-vorm zag, heb ik direct toegeslagen. Muffins durf ik nog niet aan, voorzichtig beginnen met cakejes dan maar.
Marokkaanse cake, zo wordt basboussa beschreven. En het lijkt inderdaad een beetje op gewone Hollandse cake, maar de structuur is iets anders door de griesmeel. Ook smaakt ‘ie iets minder zoet.
Dit is een waanzinnig lekker toetje. Waardige afsluiter voor een kerstdiner of oud-en-nieuw buffetje, maar eigenlijk kan hij de rest van het jaar ook wel.
Panna cotta kun je alle mogelijke smaken geven. Ik maakte vorig jaar panna cotta met anijs en chocola, nu heb ik ze een rozensmaakje gegeven door een theezakje met rozenblaadjes in de warme slagroom te laten dobberen. Dezelfde truc kun je uithalen met groene thee, met een kopje sterke koffie, met lavendelblaadjes, met… van alles!
Cheesecake met van die mooie marmerstrepen, hij is niet perfect gelukt. De smaak is fantastisch, maar de taart lijkt lang niet op het mooie plaatje in het Cheesecake-kookboek wat ik van mijn tante heb gekregen!
Het is een mooie warme herfstdag en ik vind dat mijn huis naar kaneel zou moeten ruiken. Dus ik improviseer deze nieuwe versie van Richards scones. Zijn scones zijn met abrikoos en zwarte bessen, deze herfstversie heeft kaneel, sinaasappel en veel noten en pitten.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 