In Amerika eten ze pannekoeken bij het ontbijt. Dat vond ik altijd een fascinerend idee. Dus toen ik de kans kreeg, heb ik me rondgegeten aan die lekkere kleine pannekoekjes. Ze zijn heel machtig, dus een pannekoek of drie is genoeg brandstof voor een lange, luie (Paas?) ochtend.
Ik ben niet echt een gadget-girl, maar toen ik bij Xenos een crème brûlée brander zag liggen, kon ik ‘m niet weerstaan. Zelf thuis mijn lievelingstoetje maken! Ik smokkel een beetje, want een echte chef gebruikt geen maizena om de vla dikker te maken, maar anders lukt het me gewoon niet. En de smaak is goed! De klassieke crème is natuurlijk met alleen vanille, maar met citroen wordt ‘ie wat frisser. Beter verteerbaar na een lange maaltijd. Probeer ook met sinaasappel (sap en een geraspt schilletje) of met koffie (beetje espresso door de slagroom roeren).
Overal in Amerika zijn van die gezellige koffietentjes. Veel ketens zoals Starbucks en Caribou, maar gezellig vind ik het evengoed. In een mall bestelde ik een plak van deze cake bij mijn thee, heerlijk! Dus die heb ik thuis meteen nagemaakt. De foto maakte ik op het vliegveld. Heel stiekem want fotograferen op een vliegveld is streng verboden, zelfs als je een portret van je plak cake maakt voor je weblog!
Aardbeien in februari? Jahoor, in Amerika kan dat. Ze komen uit Mexico en ze zijn twee keer zo groot als onze zomerse aardbeitjes. En omdat het al zo lang grijs en koud en winters is, hadden we best trek in zoiets vrolijks. Je kunt het recept ook goed maken met fruit uit de vriezer of met zacht fruit wat je nu toevallig wel kunt kopen, zoals kaki.
Alles moet je een keer proberen. Het resultaat: druppeltjes chocolade zitten op mijn handen, wangen, aan de binnenkant van de magnetron en de onderkant van de keukenkastjes (voorzichtig met stampen dus!). Maar de bonbons zijn erg lekker, dus ik zal niet mopperen.
Wat is lekkerder: een plak warme chocoladecake die je zelf hebt gebakken of het uitlikken van de beslagkom en de mixers?
Ik maak het nagerecht voor het kerstdiner bij mijn moeder. Wat? Het kookboek Specerijen heb ik nog niet zolang en ik blijf er maar in bladeren: zoveel recepten, zoveel mooie foto’s en het klinkt allemaal even lekker. Vandaar deze taart, met de verrassende combinatie van nootmuskaat, suiker en ei. Klinkt erg kersterig, toch?
Ik las het recept en dacht: huh? Twee hele sinaasappels pureren en door het beslag? En amandelmeel, bestaat dat ook nog? Maar ik ben blij dat ik de proef op de som heb genomen: de cake is lekker luchtig en smaakt zoet en bitter tegelijk. Lekker toetje! Udo wist er natuurlijk een goede dessertwijn bij te vinden, een glas Newton Johnson L’illa smaakt er heel lekker bij.
Deze kerstdagen hoef ik zelf niet te koken, ik ben uitgenodigd. Het leek me leuk om iets mee te nemen voor de gastheer en gastvrouw. Waarom geen truffels? Eerst even oefenen natuurlijk, maar ze zijn goed gelukt. Niet ingewikkeld en het lijkt me leuk om te variëren met de smaken van de truffels: kaneel erdoor bijvoorbeeld, of knapperige nootjes door de vulling. Misschien zijn anijszaadjes leuk als je ze van witte chocolade maakt. Ik zag ook recepten met chilipeper en zeezout, voor avontuurlijke types.
We proberen ons huis te verkopen, maar in deze markt gaat dat niet zo gemakkelijk. Vandaag hebben we de truuk met de appeltaart uitgehaald. Gisteravond heb ik deze peer-appelcake gebakken, vanochtend heb ik ‘m nog even in de oven gezet. En waarschijnlijk gaan de kijkers, bedwelmd door de geur van kaneel en vanille, direct een bod bóven onze vraagprijs uitbrengen.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 