Broccoli suf en saai? Dat mocht ik van de Italiaanse chef niet zeggen. Zijn broccoli was helemaal niet saai, zei hij beledigd. Iets met knoflook. Het recept kreeg ik natuurlijk niet, na zo’n stomme opmerking. Dus heb ik zelf maar wat verzonnen.
Een kilo honing is heel veel. Maar het was erg goedkoop en lekker, dus nam ik het toch mee van vakantie naar Kreta. En nu… moet er met die honing wat gebeuren, want met af en toe een knapperig broodje honing zet ik geen kilo weg.
Een vrije dag en een lege agenda: meer aanleiding had ik niet nodig om naar de pluktuin in Warmenhuizen te ontsnappen. Een uur lang tussen de rijen fruit slenteren, plukken, beetje proeven en daarna met een leeg hoofd en een vol bakje fruit naar huis.
Bij de pluktuin in Warmenhuizen hadden ze lekkere kleine Hollandse bloemkolen van de koude grond. Eén euro, hoe kun je ze weerstaan?
Die gekruide nootjes die je in het vliegtuig krijgt, zijn altijd zo op. Kleine pestzakjes! Natuurlijk kun je nootjes ook zelf kruiden. Rommel in je kruidenkastje en verzin een interessante combinatie. Pas op cayennepeper en chilivlokken, het wordt snel errrrg pittig!
Restjes opmaken: achterin de koelkast ligt nog een stukje geitenkaas, wat gaan we met die halve pompoen doen? En dat blikje amandelen is nu open, het moet echt op! Makkelijk genoeg, ovenschoteltje. Met de pompoen in plakjes en keurig gerangschikt, zou dit een deftig gerecht kunnen zijn. Dat is het zo dus niet, maar dat maakt voor de smaak niet uit.
Het is een mooie warme herfstdag en ik vind dat mijn huis naar kaneel zou moeten ruiken. Dus ik improviseer deze nieuwe versie van Richards scones. Zijn scones zijn met abrikoos en zwarte bessen, deze herfstversie heeft kaneel, sinaasappel en veel noten en pitten.
Cantuccini zijn Italiaanse koekjes die je na het eten krijgt. Je moet ze in je koffie dopen of in een glaasje vin santo, zoete witte wijn. Udo nam een zak cantuccini mee uit… Zuid-Afrika en ze smaakten heerlijk. Toen ze op waren, wilde ik ze zelf maken. Dan kunnen we variëren: met hazelnoten, met rozijntjes erdoor, met chocolade of met kleine stukjes caramel. Je kunt ze lang beweren, in een koektrommeltje, maar dat hoeft natuurlijk niet…
Butternutboter, butternutsoep, butternutpasta, butternutsalade: in Zuid-Afrika kreeg ik er niet genoeg van. Ik had die rare pompoenen in Nederland nog nooit gezien, maar gelukkig kwam ik ze na terugkomst bij de natuurwinkel tegen. De salade is warm en koud tegelijk, omdat de butternut zo uit de oven komt en de amandeltjes even worden geroosterd voordat ze over de sla gaan. Een prima maaltijdsalade wat mij betreft!
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 