De lavendel in de voortuin staat keihard en hardop te bloeien. Een recept voor lavendelscones (vanochtend in NRC Next) was welkom. Warm uit de oven, met een lepel honing of lemon curd.
Na een cateringopdracht met Yvonne Pater (book-a-cook) heb ik een beetje een mini-muffin-trauma. Niet omdat die muffins niet lekker waren, maar omdat het zoveel gepruts was om die kleine dingetjes te maken. En we moesten er honderd! De beste manier om zo’n traumatische ervaring te verwerken, is de ervaring te herhalen. Toen ik bij de Hema een mini-muffin-vorm zag, heb ik direct toegeslagen. Muffins durf ik nog niet aan, voorzichtig beginnen met cakejes dan maar.
Marokkaanse cake, zo wordt basboussa beschreven. En het lijkt inderdaad een beetje op gewone Hollandse cake, maar de structuur is iets anders door de griesmeel. Ook smaakt ‘ie iets minder zoet.
Tijdens het optreden van bluegrass-band Carolina’s Chocolate Drops in de Melkweg moest ik denken aan het verband tussen muziek en eten. Natuurlijk draai ik muziek tijdens het koken, maar hoe zit het met muziek die over koken of eten gaat? Daar ga ik naar op zoek. Deel 1: cornbread, van de Chocolate Drops. Hé, Chocolate Drops, daar kan ik trouwens ook wel wat mee!
De kaaswinkel van Admiraal in Bergen is inspirerend genoeg: zoveel lekkere kaas in een vitrine en alles mag je proeven. Er zijn planken vol met potten mosterd, lokale honing, jammetjes en achterin lekkere wijn. Wat je ook koopt, neem ook eieren mee. Zo vers als hier krijg je ze niet in de supermarkt.
Vorig jaar Koninginnedag had ik cakejes gebakken om tijdens het verkopen van tuinplanten (met schoonzus Ellis) wat te eten te hebben. De plantenkopers wilden ook cakejes, dus onze schaal was gauw leeg. Dus besloot ik dit jaar flink wat te bakken en ze te verkopen. Het weer zat niet mee, maar we hebben ons geheime wapen ingezet (zie foto) en de verkoop schoot omhoog.
Cheesecake… De eerste dagen in New York was ik geobsedeerd. De meest bizarre varianten: pepermunt-chocolade cheesecake, aardbeien cheesecake, mokka cheesecake… Maar de meest simpele is de lekkerste, cheesecake met wat citroen. Een laagje lemon curd op de bovenkant (goeie tip Anouka) maakt het helemaal af. Dankzij het kookboek van mijn tante Citty kan ik ze nu zelf maken, dat scheelt weer een vliegticket.
In Amerika eten ze pannekoeken bij het ontbijt. Dat vond ik altijd een fascinerend idee. Dus toen ik de kans kreeg, heb ik me rondgegeten aan die lekkere kleine pannekoekjes. Ze zijn heel machtig, dus een pannekoek of drie is genoeg brandstof voor een lange, luie (Paas?) ochtend.
Overal in Amerika zijn van die gezellige koffietentjes. Veel ketens zoals Starbucks en Caribou, maar gezellig vind ik het evengoed. In een mall bestelde ik een plak van deze cake bij mijn thee, heerlijk! Dus die heb ik thuis meteen nagemaakt. De foto maakte ik op het vliegveld. Heel stiekem want fotograferen op een vliegveld is streng verboden, zelfs als je een portret van je plak cake maakt voor je weblog!
Wat is lekkerder: een plak warme chocoladecake die je zelf hebt gebakken of het uitlikken van de beslagkom en de mixers?
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 