Binnen vijf minuten staat het op tafel, ongelogen. En met couscous kun je allemaal lekkere variaties bedenken. Eigenlijk is het een soort salade of soep: alle ingrediënten passen er eigenlijk wel in.
In onze nieuwe tuin staat een tomatenplant, gekregen van mijn zus, vol met tomaten. Wat te doen? Het nieuwe kookboek van Loethe Olthuis biedt uitkomst: genoeg recepten voor flinke hoeveelheden tomaat.
Dertig graden, weinig schaduw, het lijkt wel Spanje. Tapas lijken me lekker bij dit zomerse weer. Lekker makkelijk, dus ik maak ’s ochtends al een tortilla, vanmiddag klop ik aioli en dat zetten we, met een schaal olijven en wat stokbrood, op tafel. Moet wel de zon blijven schijnen vandaag…
Udo geeft me keukenfreubels voor mijn verjaardag. Nou, freubels… een echte Magimix pakte ik uit! Dus de komende tijd lekker veel pureren, hakken en kneden – dat doet de machine, terwijl ik ontspannen een kopje thee drink. Zelfgemaakte pesto stond bovenaan mijn lijstje, omdat iedereen altijd zegt dat je die potjespesto niet meer lust als je dat eenmaal hebt geproefd. Of dat waar is, weet ik niet, maar lekker is het wel. En het ruikt fantastisch!
‘Je kunt ons koken en je kunt ons bakken, je kunt ons poffen en je kunt ons prakken, maar het kan ook anders, met Aardappel Anders,’ zingen die stuiterende aardappelen in de reclame. Het kan zeker anders, maar dat hoeft niet met die vieze braakselsaus uit een potje. Aardappel met een klap op z’n kop is net zo makkelijk en het is heel therapeutisch om die piepers een flinke dreun te geven met een zware koekenpan.
In het weekend lekker pizza eten, ideaal. Maar hoe krijg je dat voor elkaar? Die bezorgpizza’s zijn meestal lauw voordat ze onze voordeur bereiken, bij de pizzeria kun je niet op de bank hangen en televisie kijken en in de verpakking van diepvriespizza’s zitten Rennies meegeseald en dat is niet voor niks. Zelf maken dan maar. Gelukkig is het een werkje van niks.
Butternutboter, butternutsoep, butternutpasta, butternutsalade: in Zuid-Afrika kreeg ik er niet genoeg van. Ik had die rare pompoenen in Nederland nog nooit gezien, maar gelukkig kwam ik ze na terugkomst bij de natuurwinkel tegen. De salade is warm en koud tegelijk, omdat de butternut zo uit de oven komt en de amandeltjes even worden geroosterd voordat ze over de sla gaan. Een prima maaltijdsalade wat mij betreft!
Allebei groen en samen lekker. Volgens mij kun je hier oneindig mee variëren: met courgette en munt, courgette en doperwt, groene paprika en courgette… De slagroom geeft het een romig accent en het ziet er vrolijk uit, zo’n wit schuimlaagje.
Niet origineel, wel snel én lekker. En een prima bijgerecht voor een gebakken mootje zalm of iets anders vissigs.
In een klein restaurantje in Milaan at ik voor het eerst gnocchi. Ik bestelde het omdat ik het woord zo leuk vond klinken. Ik kreeg een enorme schaal met blauwe kaassaus erover, zoals dit recept, en ik at totdat ik barstte. Verrukkelijk! Gnocchi moet met stevige smaken worden gecombineerd, want het wordt gauw flauw. Maar in combinatie met pittige blauwe kaas smaakt het heerlijk zacht, zalvend en (sorry voor het dramatische taalgebruik) troostrijk.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 