Kun je samen koken, ook als de ene kok in Minneapolis woont en de andere in Koog aan de Zaan? Ja, dat kan, blijkt uit deze weblog-stukken. Tante in Minneapolis vertelt op haar weblog over lekkere scones, haar goede vriend Richard zet het recept op zijn weblog en ik bak ze zondagochtend samen met vriend en fantastische keukenhulp Mike, fotografeer ze en zet ze weer op mijn weblog. Totally postmodern!
Udo geeft me keukenfreubels voor mijn verjaardag. Nou, freubels… een echte Magimix pakte ik uit! Dus de komende tijd lekker veel pureren, hakken en kneden – dat doet de machine, terwijl ik ontspannen een kopje thee drink. Zelfgemaakte pesto stond bovenaan mijn lijstje, omdat iedereen altijd zegt dat je die potjespesto niet meer lust als je dat eenmaal hebt geproefd. Of dat waar is, weet ik niet, maar lekker is het wel. En het ruikt fantastisch!
Die saaie zandkoekjes die je met kinderen maakt, zijn wel leuk maar niet zo lekker. Het smaakt beter als je er een smaakje doorheen roert. Kaneel bijvoorbeeld, of gember (met een dikke snuf gemberpoeder) of anijs. Ook lekker om wat te proeven als je de koekjes aan het maken bent, want het deeg smaakt ook lekker!
Ik heb al een paar verschillende broodrecepten geprobeerd, maar dit nog niet: brood met karnemelk en baking soda. Het is supersimpel, het brood smaakt heel goed en het is binnen een uur klaar. Ideaal!
Cantuccini zijn Italiaanse koekjes die je na het eten krijgt. Je moet ze in je koffie dopen of in een glaasje vin santo, zoete witte wijn. Udo nam een zak cantuccini mee uit… Zuid-Afrika en ze smaakten heerlijk. Toen ze op waren, wilde ik ze zelf maken. Dan kunnen we variëren: met hazelnoten, met rozijntjes erdoor, met chocolade of met kleine stukjes caramel. Je kunt ze lang beweren, in een koektrommeltje, maar dat hoeft natuurlijk niet…
In het weekend lekker pizza eten, ideaal. Maar hoe krijg je dat voor elkaar? Die bezorgpizza’s zijn meestal lauw voordat ze onze voordeur bereiken, bij de pizzeria kun je niet op de bank hangen en televisie kijken en in de verpakking van diepvriespizza’s zitten Rennies meegeseald en dat is niet voor niks. Zelf maken dan maar. Gelukkig is het een werkje van niks.
Vorig jaar Koninginnedag had ik cakejes gebakken om tijdens het verkopen van tuinplanten (met schoonzus Ellis) wat te eten te hebben. De plantenkopers wilden ook cakejes, dus onze schaal was gauw leeg. Dus besloot ik dit jaar flink wat te bakken en ze te verkopen. Het weer zat niet mee, maar we hebben ons geheime wapen ingezet (zie foto) en de verkoop schoot omhoog.
Cheesecake… De eerste dagen in New York was ik geobsedeerd. De meest bizarre varianten: pepermunt-chocolade cheesecake, aardbeien cheesecake, mokka cheesecake… Maar de meest simpele is de lekkerste, cheesecake met wat citroen. Een laagje lemon curd op de bovenkant (goeie tip Anouka) maakt het helemaal af. Dankzij het kookboek van mijn tante Citty kan ik ze nu zelf maken, dat scheelt weer een vliegticket.
In Amerika eten ze pannekoeken bij het ontbijt. Dat vond ik altijd een fascinerend idee. Dus toen ik de kans kreeg, heb ik me rondgegeten aan die lekkere kleine pannekoekjes. Ze zijn heel machtig, dus een pannekoek of drie is genoeg brandstof voor een lange, luie (Paas?) ochtend.
In een klein restaurantje in Milaan at ik voor het eerst gnocchi. Ik bestelde het omdat ik het woord zo leuk vond klinken. Ik kreeg een enorme schaal met blauwe kaassaus erover, zoals dit recept, en ik at totdat ik barstte. Verrukkelijk! Gnocchi moet met stevige smaken worden gecombineerd, want het wordt gauw flauw. Maar in combinatie met pittige blauwe kaas smaakt het heerlijk zacht, zalvend en (sorry voor het dramatische taalgebruik) troostrijk.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 