Overal in Amerika zijn van die gezellige koffietentjes. Veel ketens zoals Starbucks en Caribou, maar gezellig vind ik het evengoed. In een mall bestelde ik een plak van deze cake bij mijn thee, heerlijk! Dus die heb ik thuis meteen nagemaakt. De foto maakte ik op het vliegveld. Heel stiekem want fotograferen op een vliegveld is streng verboden, zelfs als je een portret van je plak cake maakt voor je weblog!
Aardbeien in februari? Jahoor, in Amerika kan dat. Ze komen uit Mexico en ze zijn twee keer zo groot als onze zomerse aardbeitjes. En omdat het al zo lang grijs en koud en winters is, hadden we best trek in zoiets vrolijks. Je kunt het recept ook goed maken met fruit uit de vriezer of met zacht fruit wat je nu toevallig wel kunt kopen, zoals kaki.
De hoeksteen van Amerikaanse cuisine? Misschien wel. Macaroni and cheese, afgekort tot mac & cheese, is in de winkel te koop in pakken waar je alleen heet water bij hoeft te voegen en in de oven hoeft te schuiven. Knaloranje wordt het dan. Maar zelfgemaakte mac & cheese is hartstikke lekker!
Wat is lekkerder: een plak warme chocoladecake die je zelf hebt gebakken of het uitlikken van de beslagkom en de mixers?
Onwaarschijnlijk dat er pakjes uiensoep worden verkocht. Het stelt niks voor om het zelf te maken en mislukken kan het ook niet. Weg die pakjes!
In de Elzas at ik ‘m voor het eerst, zo’n Flammenkuchen. Is dat niet eigenlijk een soort pizza? Ik geloof dat ze het in Noord-Italië pizza bianco noemen, of zoiets. In Duitsland staat ‘ie ook op het menu. En in Zuid-Afrika, in de bloedstollende hitte, zagen we onderweg een bord staan: Flammenkuchen. Nou… even niet. Maar hier, in de sneeuw, is ‘ie heerlijk!
Ik maak het nagerecht voor het kerstdiner bij mijn moeder. Wat? Het kookboek Specerijen heb ik nog niet zolang en ik blijf er maar in bladeren: zoveel recepten, zoveel mooie foto’s en het klinkt allemaal even lekker. Vandaar deze taart, met de verrassende combinatie van nootmuskaat, suiker en ei. Klinkt erg kersterig, toch?
Geen tijd geen tijd, druk druk druk. Maar uren achter elkaar werken kan ik toch niet, dus iets eten maken kan best. Als het maar geen urenlange recepten zijn. Brood gaat goed, het moet uren rijzen en in die tijd kan ik weer doorwerken. En na een paar uur stevig tikken heb ik zo’n boterham met roomboter echt wel verdiend!
Januari een sobere maand? Daar heb ik helemaal geen zin in. Bij dat leuke programma Masterchef van de BBC zag ik een man ravioli met krab maken. Ik kreeg er enorme trek van. Ik heb geen idee of deze ravioli lijkt op zijn recept, want ik heb maar wat geïmproviseerd met wat we toevallig in huis hadden – maar lekker is het wel.
Precies waar je trek in hebt als je een hele dag door de sneeuw hebt lopen banjeren: kokendhete lasagna. Je schuift hem in de oven en binnen een half uur op tafel en iedereen lust het.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 