Geen asperges uit Peru of sperzieboontjes uit Kenia, maar lekkere bloemkool uit Westfriesland. Maar dan op z’n Italiaans, want zo’n kaassausje hebben we nou wel eens gezien.
Het Nederlandse Viskookboek (cadeau van Alex en Annie, dank dank dank!) staat barstensvol met hele lekkere recepten. Ik ga het van kaft tot kaft koken, zeker weten. Mosselen zijn mijn eerste slachtoffer: gefrituurd en met een kruidenmayonaise.
Penne maken is een geduldig werkje. Lekker als je dat voor 18 mensen moet doen… Ik was blij dat ik het op de kokschool samen met Rozemarie en Peter moest maken, anders had ik uren deegflapjes rond een balpen staan draaien.
Een restje pompoen in de koelkast, bakje aangebroken amandelen in de kast, pasta van kookles in mijn tas en een uitbundig groeiende plant salie in de tuin: alle ingrediënten voor een recept uit de nieuwe Delicious waren in huis. Da’s een teken, toch?
In restaurant Groenland in Driebergen kregen we zoete olijven als amuse. Ik heb thuis geprobeerd de smaak van het restaurant na te apen. Is het gelukt?
Another brick in the wall… Zo voelt het wel een beetje, op de koksopleiding. Iedereen in hetzelfde uniform, strenge regels over wat er mag en wat niet. Maar creatief is het ook, kijk maar naar deze Italiaanse groentetorentjes.
Maïsgriesmeel? Dat klinkt niet zo lekker. Maar als je het polenta noemt en je weet dat het in Noord-Italië heel veel wordt gegeten, krijg je er misschien meer trek in?
Bij de pluktuin in Warmenhuizen hadden ze lekkere kleine Hollandse bloemkolen van de koude grond. Eén euro, hoe kun je ze weerstaan?
Ik kreeg een stuk pecorino van een collega. Heerlijk, maar wat zal ik daarmee doen? Op een regenachtige zaterdag ravioli maken en de kaas als vulling was een lekkere oplossing.
Een hele schaal met blauwschokkers kreeg ik cadeau, vers uit de moestuin. Heel anders dan uit blik!
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 