Voor Horeca Entree schrijf ik over het eten van insecten. Gezond, duurzaam, nieuw… en toch een beetje eng, eerlijk gezegd.
Geen collega’s om mee te kletsen, geen secretaresse die lastige telefoontjes afwimpelt, geen koffiemachine of kopieerapparaat… maar de thuiswerk-lunch maakt alles weer goed!
Er groeit rucola en basilicum in de tuin, in de supermarkt liggen weer Siciliaanse citroenen en de courgettes kosten een paar kwartjes. Op mijn bord is het tenminste zomer, dan maakt het weer niet zoveel meer uit.
Weet je wat ik lekker vind? Sardientjes! Jammer genoeg is niet iedereen dat met me eens… Deze pasta met sardientjes haalt misschien sardientjes-hater over de streep?
De tranen biggelen over mijn wangen. Emotioneel typje? Bij het snijden van tien rode uien houdt zelfs de stoerste bikkel het niet droog.
Ex-collega Michel at in het weekend volgens letters: een avond andijvie, aardappels en appelmoes, de volgende avond broccoli, bami en bramentaart, enzovoort. Dit is een simpel soepje voor de C-dag: champignons, curry en citroengras.
Het pureren van gedroogde vijgen is geen eenvoudige klus. Ik doe ze in de keukenmachine en wikkel daar een theedoek omheen. Doe je dat niet, dan kun je de vijgenprut van het stucwerk schrapen. Ja, zelfs als je het deksel van de keukenmachine dicht doet – ervaring, mensen.
Bij de supermarkt zie ik alleen saaie witte bonen, erwten en linzen, op de Turkse markt vond ik allemaal peulvruchten waar ik nog nooit van had gehoord. Deze mungbonen waren zo leuk klein en mooi knalgroen, ik kon ze niet laten liggen.
Als ik iets krijg opgestuurd, waar ik aan heb meegewerkt, wil ik eerst niet kijken; doodsbang dat er een hele erg fout in staat. Na een paar maanden durf ik pas nu het kookboek van de Burgermeester open te slaan.


Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 