Heremetijd wat een werk. Ik had deze pasta gegeten bij Kobalt, toen ik uit eten was met Bas, Maron en Veronique. Lekker, dus die wilde ik zelf ook maken. Een hoop gepruts in de keuken, maar daar hou ik wel van.
Die oranje knollen liggen weer in de winkel! Heerlijk! Je kunt er niet alleen een sprookjeskoets van toveren, maar er ook soep van koken – en dat is minstens zo magisch.
Het is een chique toetje, waarschijnlijk omdat het een Italiaanse naam heeft. Gelukkig stelt het, net als andere Italiaanse gerechten, niks voor als je het wilt maken. Eigenlijk moet je panna cotta maken met een vanillepeul (en dat is ook erg lekker) maar ik wilde eens wat anders en maakte ‘m met anijssmaak. De combinatie met pure chocolade – bedacht door Udo – is een succes. Maak de panna cotta niet te groot, want het is behoorlijk machtig. Gek hè, pure slagroom…
Het is courgettetijd, dus de moestuin van Stien zit er vol mee. Wat maak je ervan? Gegrilde courgetteplakjes, couscous met courgette of… courgettepoffertjes. Goed voorgerechtje!
De broodfase is nog lang niet voorbij, oh nee. Met dit kookboek gaat dat ook niet gebeuren. Dit brood is echt verrukkelijk. Ik heb gedroogde gerookte pepervlokjes gebruikt, omdat ik die nog in de kast had na een reis door Chili. Gedroogde pepervlokken zijn ook in Franse supermarkten te koop, of ga even neuzen bij een Turkse winkel.
Tomatenjam schijnt typisch Marokkaans te zijn. Ik had het nog nooit gegeten, maar kreeg het in restaurant Ryad bij mijn voorgerechtje met briks. Toen ik thuiskwam en op de schaal een heleboel rijpe tomaten zag liggen, wist ik meteen dat ik die saus ook wilde maken. En lekker!
In een Marokkaans restaurant in Brugge kreeg ik als voorgerecht briks, een typisch Marokkaans hapje. Knapperige driehoekjes van filodeeg gevuld met verschillende hartige vullingen. Dat wilde ik thuis ook maken. Wat een gedoe! Maar wel lekker, vooral met die tomatenjam die ik er in het Marokkaanse restaurant bij kreeg.
Supermakkelijk hapje, maar de schaal is direct leeg. Koop dure mozzarella voor dit hapje, want het verschil tussen bolletje rubber van 50 cent en een knappe buffelmozzarella proef je echt!
Vis in een pakketje krijgt meer smaak van de kruiden en de wijn. Het is spannend om aan tafel het pakketje open te maken en de geuren op te snuiven die uit het pakketje omhoog komen: lekker die wijn en de kruiden!
Op mijn weblog staat: wie komt er eten? Jolande Vos meldde zich aan. Leuk! Ik maakte voor haar en Peter deze cannelloni met spinazie-vulling en gelukkig, ze vonden het lekker. Het voordeel van zo’n ovenrecept is dat je het helemaal kunt voorbereiden, en op het moment dat de visite aan het voorgerecht begint, zet je de oven aan. Wat een gezellige avond!
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 