Butternutboter, butternutsoep, butternutpasta, butternutsalade: in Zuid-Afrika kreeg ik er niet genoeg van. Ik had die rare pompoenen in Nederland nog nooit gezien, maar gelukkig kwam ik ze na terugkomst bij de natuurwinkel tegen. De salade is warm en koud tegelijk, omdat de butternut zo uit de oven komt en de amandeltjes even worden geroosterd voordat ze over de sla gaan. Een prima maaltijdsalade wat mij betreft!
Cheesecake… De eerste dagen in New York was ik geobsedeerd. De meest bizarre varianten: pepermunt-chocolade cheesecake, aardbeien cheesecake, mokka cheesecake… Maar de meest simpele is de lekkerste, cheesecake met wat citroen. Een laagje lemon curd op de bovenkant (goeie tip Anouka) maakt het helemaal af. Dankzij het kookboek van mijn tante Citty kan ik ze nu zelf maken, dat scheelt weer een vliegticket.
Ik ben niet echt een gadget-girl, maar toen ik bij Xenos een crème brûlée brander zag liggen, kon ik ‘m niet weerstaan. Zelf thuis mijn lievelingstoetje maken! Ik smokkel een beetje, want een echte chef gebruikt geen maizena om de vla dikker te maken, maar anders lukt het me gewoon niet. En de smaak is goed! De klassieke crème is natuurlijk met alleen vanille, maar met citroen wordt ‘ie wat frisser. Beter verteerbaar na een lange maaltijd. Probeer ook met sinaasappel (sap en een geraspt schilletje) of met koffie (beetje espresso door de slagroom roeren).
Overal in Amerika zijn van die gezellige koffietentjes. Veel ketens zoals Starbucks en Caribou, maar gezellig vind ik het evengoed. In een mall bestelde ik een plak van deze cake bij mijn thee, heerlijk! Dus die heb ik thuis meteen nagemaakt. De foto maakte ik op het vliegveld. Heel stiekem want fotograferen op een vliegveld is streng verboden, zelfs als je een portret van je plak cake maakt voor je weblog!
Aardbeien in februari? Jahoor, in Amerika kan dat. Ze komen uit Mexico en ze zijn twee keer zo groot als onze zomerse aardbeitjes. En omdat het al zo lang grijs en koud en winters is, hadden we best trek in zoiets vrolijks. Je kunt het recept ook goed maken met fruit uit de vriezer of met zacht fruit wat je nu toevallig wel kunt kopen, zoals kaki.
Een frittata is gewoon een Italiaanse omelet. Het is eigenlijk een lunchgerecht, maar je kunt het ook makkelijk als avondeten eten.
Gordon Ramsay op televisie vind ik eigenlijk een vervelende vent. De eerste die zo’n grote mond tegen mij opzet in de keuken, mag gewoon lekker naar huis. Al die heftige conflicten, ik hou daar niet van. Zijn kookboeken had ik dus ook niet. Maar filmcateraar Caroline liet me zijn boek ‘Gezond met Ramsay’ zien, en daar staan heel veel recepten in die me heel lekker lijken. Dus hup, boek besteld (nóg een kookboek, zucht Udo) en meteen aan de slag.
Tarte tatin is een klassieke Franse appeltaart, die ondersteboven gebakken wordt. Het idee komt van de zussen Tatin, die samen een hotel en restaurant runden in Noord-Frankrijk. Een van de zussen bakte appeltaart, maar toen ze de appels in de vorm stortte, zag ze dat ze in de haast het deeg voor de bodem was vergeten. Ze bakte de taart dan maar ondersteboven en het werd een groot succes. Je kunt de taart bakken met alle soorten fruit, dus ook peren of abrikozen kun je gebruiken. Ik maak ook een hartige tarte tatin met rode biet, kijk maar bij de hartige taarten.
Kruidenboter uit de supermarkt, uit zo’n goedkoop kuipje, smaakt vreselijk chemisch. Waar die groene kleur vandaan komt, zal ik nooit begrijpen. Deze kruidenboter draai je zo in elkaar. En omdat peterselie rijk is aan vitamine C en ijzer, de boter als zuivel belangrijk is voor je calcium en de citroen vitamine C bevat, is het nog gezond ook ;-).
Tomatenjam schijnt typisch Marokkaans te zijn. Ik had het nog nooit gegeten, maar kreeg het in restaurant Ryad bij mijn voorgerechtje met briks. Toen ik thuiskwam en op de schaal een heleboel rijpe tomaten zag liggen, wist ik meteen dat ik die saus ook wilde maken. En lekker!
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 