Ik ben jarig in de zomer, logisch dat ik dus altijd aardbeientaart eet op mijn verjaardag! Vroeger maakte mijn moeder een aardbeienkwarktaart voor alle visite (dank u wel dr. Oetker), maar nu ben ik officieel oud en wijs genoeg om in elk geval dat gedeelte van mijn leven zelf te regelen. Een beetje geleend recept, want de citroenvla is van Eli’s citroentaart. Ehm… er is geen kruimel meer over voor de volgende dag.
Vandaag had ik trek in een kleur: groen. Net zo fris als de tuin in de lente. Een salade maken is niet veel werk, de ingrediënten maken ‘m lekker. Dus niet bezuinigen op lekkere buffelmozzarella, mooie olijfolie en die dure artisjokken in olie met kruiden. Smullen! Toen de salade af was, schoof er net een wolk voor de zon. Maakt niet uit, lente op mijn bordje!
You know what they put on French fries in Holland? Mayonaise! Ugh… Nou, als het deze mayonaise is, lust iedereen dat wel. Lekker bij gebakken vis (bakje kibbeling ofzo) of bij verse patatjes. F*ing drown ‘m in that shit!
Elke keer hoop ik dat mijn pompoen klokslag twaalf uur verandert in een prachtige koets, die me naar het bal brengt waar ik tot het ochtendgloren in mijn Sissi-jurk kan dansen met een adembenemend knappe prins. Gebeurt dat niet, dan kun je van pompoen ook een salade maken.
Freelancecollega Ineke Bijnagte kwam met het recept voor deze citroensaus. Ze waarschuwde me: niet ineens allemaal andere ingrediënten toevoegen, maar zo simpel mogelijk houden. Ik heb braaf geluisterd en de saus (drie ingrediënten, typisch Italiaans) gewoon gemaakt zoals ze had uitgelegd. Lekker!
Irish scones, noemt mijn tante ze. Maar ik noem ze liever op z’n Hollands karnemelkbroodjes. Het is makkelijk en snel brood, want het hoeft niet te rijzen en je hoeft niet eindeloos te kneden. Liever niet, zelfs. Met smeltende roomboter zijn ze geweldig. Rozenjam is lekker, maar eigenlijk iedere andere jam ook. Of een plak oude kaas, of verse geitenkaas, of of of…
Binnen vijf minuten staat het op tafel, ongelogen. En met couscous kun je allemaal lekkere variaties bedenken. Eigenlijk is het een soort salade of soep: alle ingrediënten passen er eigenlijk wel in.
Kun je samen koken, ook als de ene kok in Minneapolis woont en de andere in Koog aan de Zaan? Ja, dat kan, blijkt uit deze weblog-stukken. Tante in Minneapolis vertelt op haar weblog over lekkere scones, haar goede vriend Richard zet het recept op zijn weblog en ik bak ze zondagochtend samen met vriend en fantastische keukenhulp Mike, fotografeer ze en zet ze weer op mijn weblog. Totally postmodern!
Zelfgemaakte vlierbloesemlimonade: ben ik nu definitief de geitenwollensokkengrens overgestoken? Na brandnetelsoep en worteltaart voelde ik het al een beetje aankomen… Maar alternatieverig of niet, dit is hartstikke lekker en bovendien is het heel knus om zelf bloemen te plukken in het park en er limonade van te maken.
Dit is door de duivel verzonnen, dat kan niet anders. Een duivel die het liefst wil dat al onze tanden en kiezen uit onze monden rotten en we als nijlpaarden naar de koelkast waggelen om nóg een beetje lemon curd te snoepen. Want zó lekker is dit misdadige spulletje. Wat is het? Broodbeleg, taartglazuur of middernachtelijke snack – dus eigenlijk alles wat God verboden heeft…
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 