Onwaarschijnlijk dat er pakjes uiensoep worden verkocht. Het stelt niks voor om het zelf te maken en mislukken kan het ook niet. Weg die pakjes!
In de Elzas at ik ‘m voor het eerst, zo’n Flammenkuchen. Is dat niet eigenlijk een soort pizza? Ik geloof dat ze het in Noord-Italië pizza bianco noemen, of zoiets. In Duitsland staat ‘ie ook op het menu. En in Zuid-Afrika, in de bloedstollende hitte, zagen we onderweg een bord staan: Flammenkuchen. Nou… even niet. Maar hier, in de sneeuw, is ‘ie heerlijk!
Het sneeuwt, er ligt ijs, het is koud. Weer voor zuurkool. Bij onze groentenboer koop je voor belachelijk weinig geld een zakje van de allerlekkerste zuurkool uit het vat. Als ik het ruik begin ik al te watertanden. En nog gezond ook, want het barst van de vitamine C.
Ik maak het nagerecht voor het kerstdiner bij mijn moeder. Wat? Het kookboek Specerijen heb ik nog niet zolang en ik blijf er maar in bladeren: zoveel recepten, zoveel mooie foto’s en het klinkt allemaal even lekker. Vandaar deze taart, met de verrassende combinatie van nootmuskaat, suiker en ei. Klinkt erg kersterig, toch?
Geen tijd geen tijd, druk druk druk. Maar uren achter elkaar werken kan ik toch niet, dus iets eten maken kan best. Als het maar geen urenlange recepten zijn. Brood gaat goed, het moet uren rijzen en in die tijd kan ik weer doorwerken. En na een paar uur stevig tikken heb ik zo’n boterham met roomboter echt wel verdiend!
Januari een sobere maand? Daar heb ik helemaal geen zin in. Bij dat leuke programma Masterchef van de BBC zag ik een man ravioli met krab maken. Ik kreeg er enorme trek van. Ik heb geen idee of deze ravioli lijkt op zijn recept, want ik heb maar wat geïmproviseerd met wat we toevallig in huis hadden – maar lekker is het wel.
Niks meer in huis, behalve een restje pastadeeg, een brok keiharde Parmezaan en natuurlijk wat knoflook. Wat kunnen we daarvan maken? Jamie Oliver weet het wel, pasta bianco. Mmm, best lekker. En op dagen dat ik wél zin heb om naar de supermarkt te lopen, kan er altijd nog een stukje vis en wat salade bij, om er een volledige maaltijd van te maken.
Zo’n doordeweekse pasta. Het moet binnen 20 minuten op tafel staan, niet te moeilijk en wel graag vers en warm. Als je ’s avonds puf hebt, kun je de saus van tevoren maken. Hoef je na je werk alleen saus op te warmen, pasta koken, door elkaar roeren en pats op tafel. Eet smakelijk!
Kikkererwten, dat klinkt geitenharensokkerig! Gelukkig smaken ze heel erg goed. Ze zijn stevig en pittig en de raz-el-hanout en chili’s geven dit gerecht een warm peperig smaakje. Eh… gezond is het trouwens wel, sorry.
Het kerstmenu op eerste kerstdag had een Aziatisch karakter. Het voorgerecht was deze lekkere soep, waar behalve paddestoelen en gember ook een kipfilet in dunne reepjes doorheen ging. Verrukkelijk! Jammer dat het restje de volgende dag al op was voordat we thuiskwamen van een winterwandeling…
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 