Vandaag had ik trek in een kleur: groen. Net zo fris als de tuin in de lente. Een salade maken is niet veel werk, de ingrediënten maken ‘m lekker. Dus niet bezuinigen op lekkere buffelmozzarella, mooie olijfolie en die dure artisjokken in olie met kruiden. Smullen! Toen de salade af was, schoof er net een wolk voor de zon. Maakt niet uit, lente op mijn bordje!
We hebben het op reis door Zuid-Afrika maar één keer gegeten: bobotie. Toch is dat waarschijnlijk het enige Zuid-Afrikaanse gerecht dat in Nederland bekend is. Komt het door die stomme wereldmaaltijden uit een pak? Zelf maken is natuurlijk veel lekkerder, en helemaal niet ingewikkeld.
In een schattig klein koelboxje werd een fles Pom granaatappelsap bezorgd. Wat een leuke fles! En wat een leuke verrassing! En omdat het opeens lente leek buiten, kreeg ik zin om er ijs van te maken. En dan – met een warm vest, dat wel, want zo warm is de zon nog niet – buiten in de tuin opeten.
In al die kookwedstrijden op televisie maken amateurchefs dezelfde gerechten: iets met coquilles en als nagerecht chocolate fondant. Die coquilles worden rubberig en de fondant slaat door. Logisch, als je met een vreemde oven moet bakken, weet je nooit welke oventijd je moet aanhouden! Niet meer doen dus. Thuis kan wel, met dit recept en een paar keer proberen om die oventijd uit te mikken. Geen vervelende experimenten trouwens, als je alle misbaksels lekker zelf opeet.
Na een cateringopdracht met Yvonne Pater (book-a-cook) heb ik een beetje een mini-muffin-trauma. Niet omdat die muffins niet lekker waren, maar omdat het zoveel gepruts was om die kleine dingetjes te maken. En we moesten er honderd! De beste manier om zo’n traumatische ervaring te verwerken, is de ervaring te herhalen. Toen ik bij de Hema een mini-muffin-vorm zag, heb ik direct toegeslagen. Muffins durf ik nog niet aan, voorzichtig beginnen met cakejes dan maar.
Chermoula is een Noord-Afrikaanse smaakmaker voor vis- en vleesgerechten. Een lekker fris prutje, dat je een week in de koelkast kunt bewaren en het tot de bodem toe op van alles kunt uitproberen.
Die gekruide nootjes die je in het vliegtuig krijgt, zijn altijd zo op. Kleine pestzakjes! Natuurlijk kun je nootjes ook zelf kruiden. Rommel in je kruidenkastje en verzin een interessante combinatie. Pas op cayennepeper en chilivlokken, het wordt snel errrrg pittig!
Soufflé maken is niet zo moeilijk als het klinkt. Je moet ze alleen meteen (en dan bedoel ik: metéén) opeten. Dus pas als alle gasten aan tafel zitten, bestek in de aanslag, de wijnglazen zijn vol, dan pas haal je de soufflé uit de oven.
Kun je ook humus maken van iets anders dan kikkererwten? Dat vroeg ik me af toen ik een mysterieus blik bonen in de Turkse supermarkt zag. Het bleken boterbonen te zijn, kwam ik op internet achter. Dat zijn grote witte bonen, die zacht en een beetje nootachtig smaken. De humus die ik ervan maakte (mag je het wel zo noemen, van andere bonen) smaakt heerlijk!
Marokkaanse cake, zo wordt basboussa beschreven. En het lijkt inderdaad een beetje op gewone Hollandse cake, maar de structuur is iets anders door de griesmeel. Ook smaakt ‘ie iets minder zoet.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 