Ik maak het nagerecht voor het kerstdiner bij mijn moeder. Wat? Het kookboek Specerijen heb ik nog niet zolang en ik blijf er maar in bladeren: zoveel recepten, zoveel mooie foto’s en het klinkt allemaal even lekker. Vandaar deze taart, met de verrassende combinatie van nootmuskaat, suiker en ei. Klinkt erg kersterig, toch?
Geen tijd geen tijd, druk druk druk. Maar uren achter elkaar werken kan ik toch niet, dus iets eten maken kan best. Als het maar geen urenlange recepten zijn. Brood gaat goed, het moet uren rijzen en in die tijd kan ik weer doorwerken. En na een paar uur stevig tikken heb ik zo’n boterham met roomboter echt wel verdiend!
Januari een sobere maand? Daar heb ik helemaal geen zin in. Bij dat leuke programma Masterchef van de BBC zag ik een man ravioli met krab maken. Ik kreeg er enorme trek van. Ik heb geen idee of deze ravioli lijkt op zijn recept, want ik heb maar wat geïmproviseerd met wat we toevallig in huis hadden – maar lekker is het wel.
Niks meer in huis, behalve een restje pastadeeg, een brok keiharde Parmezaan en natuurlijk wat knoflook. Wat kunnen we daarvan maken? Jamie Oliver weet het wel, pasta bianco. Mmm, best lekker. En op dagen dat ik wél zin heb om naar de supermarkt te lopen, kan er altijd nog een stukje vis en wat salade bij, om er een volledige maaltijd van te maken.
Zo’n doordeweekse pasta. Het moet binnen 20 minuten op tafel staan, niet te moeilijk en wel graag vers en warm. Als je ’s avonds puf hebt, kun je de saus van tevoren maken. Hoef je na je werk alleen saus op te warmen, pasta koken, door elkaar roeren en pats op tafel. Eet smakelijk!
Kikkererwten, dat klinkt geitenharensokkerig! Gelukkig smaken ze heel erg goed. Ze zijn stevig en pittig en de raz-el-hanout en chili’s geven dit gerecht een warm peperig smaakje. Eh… gezond is het trouwens wel, sorry.
Het kerstmenu op eerste kerstdag had een Aziatisch karakter. Het voorgerecht was deze lekkere soep, waar behalve paddestoelen en gember ook een kipfilet in dunne reepjes doorheen ging. Verrukkelijk! Jammer dat het restje de volgende dag al op was voordat we thuiskwamen van een winterwandeling…
Precies waar je trek in hebt als je een hele dag door de sneeuw hebt lopen banjeren: kokendhete lasagna. Je schuift hem in de oven en binnen een half uur op tafel en iedereen lust het.
Ik las het recept en dacht: huh? Twee hele sinaasappels pureren en door het beslag? En amandelmeel, bestaat dat ook nog? Maar ik ben blij dat ik de proef op de som heb genomen: de cake is lekker luchtig en smaakt zoet en bitter tegelijk. Lekker toetje! Udo wist er natuurlijk een goede dessertwijn bij te vinden, een glas Newton Johnson L’illa smaakt er heel lekker bij.
Het schijnt Marokkaans te zijn om brood te bakken met anijs en sesam, maar toen ik het recept erop nasloeg, zag ik dat ik het heel anders heb gebakken dan volgens het Marokkaanse recept moet. Dus het is een eigen versie geworden, een lekker knapperig en geurig brood waar je eigenlijk alleen wat roomboter op hoeft te smeren.
Ik kook met hart, ziel en roomboter. Het liefst koop ik spullen uit de buurt, in Westfriesland is van alles te krijgen. Volg mijn kookervaringen op dit blog en via 